نامه محرم - ۱

 

عزيزان محرم است . ماه عزاي محمد و آل محمد است . اللهم صل علي محمد و آل محمد

پرسيدم از هلال , چرا قامتت خم است 

 آهي كشيد و گفت كه ماه محرم است

رخت عزاء برتن كنيد و اندوه و حزن فراهم , كه نظر خدا بر عزاداران حسين (ع) است . بياييد به ياري و همراهي غريب بيابان هاي غيبت , حضرت حجت (عج) بشتابيم و در ناله هاي حضرتش شريك شويم ، كه فرمود :

 

فلئن اخرتني الدهور و عاقني عن نصرك المقدور

اگر روزگار مرا به تاخير انداخت و تقدير الهي مرا از ياري تو بازداشت و نبودم تا با دشمنان تو بجنگم ...

فلا ندبنك صباحا ومساء و لابكين لك بدل الدموع دما

پس هر صبح و شب براي تو گريه و زاري مي كنم و بر تو بجاي اشك خون گريه مي كنم .

 

و از فوق عرش ، نظر خداوند به اين معيت و همراهي حقيقي كه فوق معيت مكاني و زماني است بيافتند , اگر قدم صاحب عزا به مجلس ما گذاشته شود ، اگر نظري كند و پسند كند ، اگر راه حقيقي به سوي او باز است و محبت حضرتش به عزاداران جدش عظيم ،  اما حتي اگر اينقدر هم عمل نشود ، فقط نظري شود به شباهت ظاهري در اقل ابعاد، خدا مي داند كه چه فيض عظيمي كسب شده و چه درجه عظمايي اكتساب .

( ... )

در چند كلمه كوتاه :

 

محرم ماه توفيق و كسب مقامات است .

كربلا سرزمين جبران مافات و توبه نجات است .

عاشورا ورطه تقرب الهي و دخول به حرم خداست .

 

چرا ؟ چون محرم ماه حسين (ع) ابن علي (ع)، عزيز مصطفي (ص) است .

بگذار پراكنده و در هم بگوييم كه فكر اينگونه آشفته است و جان اين چنين بيقرار :

محرم ماه خروج از خود و تمام تعينات دنيوي است , محرم ماه هجرت و جهاد , فنا و شهادت است , محرم ماه توفيق من الله است , محرم فقط ماه برتري  و پيروزي خون بر شمشير نيست بلكه ماه برتري و تقدم شعر بر برهان و سبقت شعراء و مديحه سرايان از حكماء و اهل معرفت است كه شعر كربلاء برتر از حكمت آسمانهاست . ماه محرم باب واسع الهي است و آنچه از برهان و تعمّق و حكمت تدبر حاصل نشد به نوحه و زمزمه ايي حاصل ميشود .

 

آري آنچه از بزرگان در طول سال ممكن نشد از كوچكان در يك روز ممكن است .

 

محرم ماه تفضل خدا بر عقب ماندگان قافله ايمان واسلام است . محرم ماه رسيدن به حاصل نجات محمدي (ص) و بهشت رضوان علوي (ع) به كشتي نجات حسيني (ع) است . محرم ماه جبران بالهاي شكسته از گناه فترس ملك به شفاعت حسين است . محرم ماه خروج احرار مقصر از صف يزيديان و پيوستن به كاروان حسين (ع) است محرم ماه جبران  تمام امانات و رسيدن قافله رسول(ص) الله است .

 

عزيزان فرق محرم و كربلاء فرق زمان و مكان است كه به روي هم جايگاه حسين (ع) است , كربلاء جاي و محرم گاه حسين (ع) است .

 

 كربلايي كه كشتي نوح طوفان زدگان بلا و گناه است , كربلايي كه وادي شهداي عاشقي است كه احدي از اولين و آخرين در مقام انها نيست . كربلايي كه باب بهشت خداست نه بهشت اوليا ‌‌ ، ‌كربلايي كه حرم امن الهي است , فوق كعبه ابراهيمي.

كربلايي كه بقعه مباركه و وادي تجلي نور بر موسي است كه البته فيض زيارت آن به اتمام به عشر حاصل شد .

كربلايي كه فوق عرش خداست و حسين (ع) به سان خداي اين عرش ,

كربلايي كه خاك مقدسش فوق آب مقدس الهي است در شفا و خرق حجب  , ومومن در دنيا و آخرت بي نياز از آن خاك نيست ,

كربلايي كه محل اجابت خداست به هر دعايي به هر شكل و صورتي محل الغاء تمام شرايط حكمت از باب رحمت و رافت است

همه و همه جاي محرم است و محرم زمان اوست .

 

 دوستان ! محــــــرم , ماه تقرب به خدا به اشك بر وِتر مَوتور است. محرم , ماه جلب رضايت خدا به جـــلب رضايت حبيبه او فاطمه زهرا (س) است , محرم , ماه رسيدن به بزرگترين بزرگي ها به كوچكترين قدمهاست , محرم , ماه برابري اشك با خون , آه و لعن با شمشير و نيزه است .

محرم , ماه پيوستن به خيل كربلاييان به نيت قلب و تاسف بر فوت مواقف است .

محرم ,ماه مرهم اشك بر زخمهاي حسين (ع) است .

 

( ادامه دارد ... )

 

گزيده ايی دست نوشته يکی از علما

 

 

  
نویسنده : سلمان ; ساعت ٧:٠٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ بهمن ،۱۳۸٤
تگ ها :